สะพานไม้ไผ่ สองเรายังก้าวไป

สองใจ หนึ่งฝันไม่ย่อท้อ

ยังเฝ้ารอดูฝั่งฝัน

แม้ว่ามันเดินบนทางที่ลําเค็ญ

จึงเป็นสะพานไม่มั่นคง

พร้อมผุพังลง ล่ม ลง คงคา

แต่เธอก็จับมือฉัน ร่วมก้าวมา

สองใจศรัทธา แม้จมคงคาไม่ปล่อยมือ

จึงเป็นสะพาน ที่ทอดยาว

เหน็บหนาวไร้แสงดาวแสงไฟ

ไม่มั่นคง สักเท่าไร

จึงใช้ใจ สาดแสงเพื่อนำทาง